Γυναίκα 47 ετών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και νοσογόνο παχυσαρκία παρουσίασε διαβητικό πόδι με πολλαπλά επικοινωνούντα πελματιαία συρίγγια, τα οποία είχαν προκληθεί από βαθιά λοίμωξη των μαλακών μορίων. Η κλινική και διεγχειρητική αξιολόγηση επιβεβαίωσε ότι δεν υπήρχε προσβολή των οστών, επιτρέποντας την πλήρη αντιμετώπιση της λοίμωξης χωρίς οστική εκτομή.

Πραγματοποιήθηκε πλήρης διάνοιξη όλων των συριγγίων, μετατρέποντας τις συριγγώδεις διαδρομές σε ένα ενιαίο ανοικτό τραύμα. Ακολούθησε εκτεταμένος χειρουργικός καθαρισμός με αφαίρεση όλων των μολυσμένων και μη βιώσιμων ιστών έως την ανάδειξη υγιών, αιμορραγούντων ορίων, ενώ διατηρήθηκαν ακέραιες όλες οι φάλαγγες και τα μετατάρσια, καθώς δεν διαπιστώθηκε οστική λοίμωξη.

Το τραύμα επουλώθηκε πλήρως μέσα σε 3,5 μήνες, με πλήρη εξάλειψη της λοίμωξης. Όλα τα οστά διατηρήθηκαν, διαφυλάσσοντας την ανατομία και τη λειτουργικότητα του ποδιού και αποφεύγοντας την άσκοπη εκτομή οστικού ιστού.

Το περιστατικό αυτό αναδεικνύει ότι ακόμη και εκτεταμένα πελματιαία συρίγγια δεν απαιτούν κατ’ ανάγκη εκτομή οστού. Όταν η βιωσιμότητα των οστών διατηρείται, η σχολαστική χειρουργική διερεύνηση και ο πλήρης χειρουργικός καθαρισμός μπορούν να εξαλείψουν τη λοίμωξη, διατηρώντας ακέραιη τη σκελετική αρχιτεκτονική και τη λειτουργικότητα του ποδιού.