← Κλινικά Περιστατικά Χειρουργικού Καθαρισμού και Παροχέτευσης

Έκθεση του Αχίλλειου Τένοντα σε Ηλικιωμένη Ασθενή με Διαβητικό Πόδι

Κλινική εικόνα, χειρουργική αντιμετώπιση και τεκμηριωμένη επούλωση.

01 / Πρόβλημα: Κλινική εικόνα
02 / Διαδικασία: Χειρουργική προσέγγιση
03 / Αποτέλεσμα: Επούλωση και παρακολούθηση

Οι κλινικές φωτογραφίες που ακολουθούν περιλαμβάνουν τραύματα και χειρουργική αντιμετώπιση.

01 / ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ

Πρόβλημα

Γυναίκα 81 ετών παρουσίασε εκτεταμένο έλλειμμα μαλακών μορίων στο διαβητικό πόδι με έκθεση του Αχίλλειου τένοντα, μία από τις δυσκολότερες μορφές τραυμάτων όσον αφορά την επούλωση, λόγω της περιορισμένης αιμάτωσης του τένοντα και της ανεπαρκούς κάλυψής του από μαλακά μόρια. Το τραύμα συνοδευόταν από υψηλό κίνδυνο εμμένουσας λοίμωξης, αφυδάτωσης του τένοντα και απώλειας της λειτουργικότητας του άκρου.

Exposed Achilles Tendon in an Elderly Patient before image — Πρόβλημα

02 / ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΠΡΟΣΠΕΛΑΣΗ

Χειρουργική Αντιμετώπιση

Πραγματοποιήθηκαν διαδοχικοί χειρουργικοί καθαρισμοί με αφαίρεση όλων των μη βιώσιμων ιστών. Επειδή τμήμα του Αχίλλειου τένοντα είχε νεκρωθεί, κρίθηκε απαραίτητη η περιορισμένη εκτομή του, με διατήρηση όσο το δυνατόν μεγαλύτερου μέρους του λειτουργικού τένοντα. Η προσεκτική προετοιμασία της κοίτης του τραύματος και η σχολαστική τοπική φροντίδα ευνόησαν τη σταδιακή ανάπτυξη υγιούς κοκκιώδους ιστού και την επούλωση κατά δεύτερο σκοπό.

Exposed Achilles Tendon in an Elderly Patient procedure image — Χειρουργική Αντιμετώπιση

03 / ΕΠΟΥΛΩΣΗ & ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ

Έκβαση

Το τραύμα επουλώθηκε προοδευτικά μέσα σε περίπου έξι μήνες, επιτυγχάνοντας πλήρη κάλυψη των μαλακών μορίων και μόνιμη σύγκλειση του τραύματος. Παρά τη μερική εκτομή του Αχίλλειου τένοντα, η ασθενής διατήρησε την ικανότητα αυτόνομης βάδισης, χωρίς να απαιτηθεί αποκατάσταση του τένοντα ή μείζων ακρωτηριασμός.

Το περιστατικό αυτό αναδεικνύει ότι ακόμη και εκτεταμένα τραύματα με έκθεση του Αχίλλειου τένοντα μπορούν να αντιμετωπιστούν επιτυχώς με σχολαστική χειρουργική διάσωσης του άκρου, διατηρώντας τόσο τη λειτουργικότητα όσο και την ποιότητα ζωής του ασθενούς.