Ασθενής με σακχαρώδη διαβήτη παρουσίασε εκτεταμένη ισχαιμική γάγγραινα που αφορούσε πολλαπλά δάκτυλα και το πρόσθιο πόδι, καθιστώντας τους τοπικούς ακρωτηριασμούς δακτύλων ανεπαρκείς για την πλήρη αφαίρεση των μη βιώσιμων ιστών. Η διάσωση του άκρου απαιτούσε μια πιο εγγύς, αλλά λειτουργικά διατηρητική, χειρουργική προσέγγιση.

Πραγματοποιήθηκε ακρωτηριασμός Lisfranc, με αφαίρεση όλων των δακτύλων και των μεταταρσίων, διατηρώντας τα οστά του ταρσού και το οπίσθιο τμήμα του ποδιού. Το τραύμα συγκλείστηκε πρωτογενώς με ράμματα. Μικρές επιφανειακές επιπλοκές επούλωσης κατά μήκος της χειρουργικής τομής αντιμετωπίστηκαν με τοπική περιποίηση του τραύματος και αποκαταστάθηκαν μέσα στις επόμενες έξι εβδομάδες. Μετά την επούλωση, ο ασθενής εφοδιάστηκε με εξατομικευμένο προσθετικό πληρωτικό ενσωματωμένο σε θεραπευτικό υπόδημα, αποκαθιστώντας το μήκος του προσθίου ποδιού και βελτιώνοντας τη βάδιση.

Το χειρουργικό τραύμα επουλώθηκε επιτυχώς, επιτρέποντας στον ασθενή να ανακτήσει λειτουργική βάδιση με τη χρήση εξειδικευμένου θεραπευτικού υποδήματος, διατηρώντας παράλληλα την πτέρνα και την ποδοκνημική άρθρωση. Το περιστατικό αυτό δείχνει ότι ο ακρωτηριασμός Lisfranc μπορεί να αποτελέσει μια εξαιρετική λύση διάσωσης του άκρου σε περιπτώσεις εκτεταμένης ισχαιμικής γάγγραινας του προσθίου ποδιού, διατηρώντας ένα σταθερό, πελματιαία φορτιζόμενο πόδι και αποφεύγοντας έναν υψηλότερου επιπέδου ακρωτηριασμό, ο οποίος θα οδηγούσε σε σημαντικά μεγαλύτερη λειτουργική αναπηρία.