Το χειρουργικό τραύμα επουλώθηκε επιτυχώς, διατηρώντας ένα λειτουργικό πόδι με δυνατότητα φόρτισης. Ο ασθενής εφοδιάστηκε με εξατομικευμένο προσθετικό πληρωτικό για το πρόσθιο πόδι και εξειδικευμένο θεραπευτικό υπόδημα, γεγονός που του επέτρεψε να επιστρέψει στην εργασία του. Το περιστατικό αυτό δείχνει πώς η έγκαιρη επαναιμάτωση, σε συνδυασμό με ακρωτηριασμό Lisfranc, μπορεί να διατηρήσει τη λειτουργικότητα του άκρου και να αποκαταστήσει την κινητικότητα, αποφεύγοντας έναν υψηλότερου επιπέδου ακρωτηριασμό.

Επιτεύχθηκε πλήρης επούλωση κατά δεύτερο σκοπό μέσα σε οκτώ μήνες, διατηρώντας μία ανθεκτική πτέρνα με δυνατότητα φόρτισης και την αυτόνομη βάδιση του ασθενούς. Το περιστατικό αυτό δείχνει ότι ακόμη και μεγάλα ισχαιμικά ελλείμματα της πτέρνας μπορούν να επουλωθούν επιτυχώς χωρίς μείζονα ακρωτηριασμό, όταν αποκαθίσταται η αιματική ροή και αφαιρείται μόνο το μη βιώσιμο τμήμα της πτέρνας. Η διατήρηση της πτέρνας διατηρεί την ικανότητα του ασθενούς να στέκεται, να βαδίζει και να διατηρεί τη λειτουργική του ανεξαρτησία.

Το τραύμα επουλώθηκε ικανοποιητικά, με διατήρηση ενός λειτουργικού υπολειπόμενου ποδιού. Το περιστατικό αυτό δείχνει ότι, μετά από επιτυχή επαναιμάτωση, ο ακρωτηριασμός Chopart μπορεί να αποτελέσει μια αποτελεσματική επέμβαση διάσωσης του άκρου, διατηρώντας τη δυνατότητα φόρτισης και τη λειτουργική κινητικότητα, ενώ αποφεύγεται ένας υψηλότερου επιπέδου ακρωτηριασμός κάτωθεν του γόνατος.

Επιτεύχθηκε πλήρης επούλωση κατά δεύτερο σκοπό μέσα σε έξι μήνες, διατηρώντας μία σταθερή πτέρνα με δυνατότητα φόρτισης και αποφεύγοντας έναν μείζονα ακρωτηριασμό. Το περιστατικό αυτό δείχνει ότι ακόμη και η εκτεταμένη ισχαιμική γάγγραινα της πτέρνας — η οποία συχνά θεωρείται ένδειξη για ακρωτηριασμό κάτωθεν του γόνατος — μπορεί να αντιμετωπιστεί επιτυχώς όταν η επαναιμάτωση ακολουθείται από προσεκτικά σχεδιασμένη χειρουργική επέμβαση με διατήρηση των ιστών. Η διατήρηση της πτέρνας διατηρεί την ικανότητα του ασθενούς να στέκεται και να βαδίζει, προσφέροντας ένα λειτουργικό άκρο αντί για πρόθεση.

Το χειρουργικό τραύμα επουλώθηκε επιτυχώς, επιτρέποντας στον ασθενή να ανακτήσει λειτουργική βάδιση με τη χρήση εξειδικευμένου θεραπευτικού υποδήματος, διατηρώντας παράλληλα την πτέρνα και την ποδοκνημική άρθρωση. Το περιστατικό αυτό δείχνει ότι ο ακρωτηριασμός Lisfranc μπορεί να αποτελέσει μια εξαιρετική λύση διάσωσης του άκρου σε περιπτώσεις εκτεταμένης ισχαιμικής γάγγραινας του προσθίου ποδιού, διατηρώντας ένα σταθερό, πελματιαία φορτιζόμενο πόδι και αποφεύγοντας έναν υψηλότερου επιπέδου ακρωτηριασμό, ο οποίος θα οδηγούσε σε σημαντικά μεγαλύτερη λειτουργική αναπηρία.

Επιτεύχθηκε πλήρης επούλωση κατά δεύτερο σκοπό μέσα σε τρεις μήνες, με αποτέλεσμα ένα σταθερό έξω τμήμα του ποδιού, χωρίς λοίμωξη και με διατήρηση της συνολικής λειτουργικότητάς του. Το περιστατικό αυτό δείχνει ότι η επαναιμάτωση, ακολουθούμενη από έναν περιορισμένο και προσεκτικά σχεδιασμένο ακρωτηριασμό ακτίνας, μπορεί να εξαλείψει την ισχαιμική βλάβη, διατηρώντας παράλληλα την αρχιτεκτονική του ποδιού, αποφεύγοντας πιο εγγύς ακρωτηριασμούς και επιτρέποντας στους ασθενείς να ανακτήσουν λειτουργική βάδιση.

Το τραύμα επουλώθηκε πλήρως κατά δεύτερο σκοπό μέσα σε περίπου 5,5 μήνες, με αποτέλεσμα ένα ανθεκτικό και σταθερό κολόβωμα, χωρίς υποτροπή της λοίμωξης. Το περιστατικό αυτό δείχνει ότι ακόμη και εκτεταμένη απώλεια ιστών δεν απαιτεί κατ’ ανάγκη μείζονα ακρωτηριασμό του άκρου. Όταν η αιματική ροή αποκαθίσταται πριν από τη χειρουργική επέμβαση και οι μη βιώσιμοι ιστοί αφαιρούνται με διατήρηση του εναπομένοντος ποδιού, ακόμη και εκτεταμένες ισχαιμικές βλάβες του διαβητικού ποδιού μπορούν να επουλωθούν επιτυχώς και να διατηρήσουν τη λειτουργική βάδιση.

Το τραύμα επουλώθηκε πλήρως κατά δεύτερο σκοπό μέσα σε τρεις μήνες, διατηρώντας τις γειτονικές ακτίνες και τη σταθερότητα του προσθίου ποδιού. Το περιστατικό αυτό δείχνει ότι η επιτυχής επαναιμάτωση, ακολουθούμενη από έναν περιορισμένο και σωστά σχεδιασμένο ακρωτηριασμό ακτίνας, μπορεί να εξαλείψει την ισχαιμική βλάβη, διατηρώντας τη λειτουργικότητα του ποδιού, αποφεύγοντας έναν πιο εκτεταμένο ακρωτηριασμό και επιτρέποντας στην ασθενή να επανέλθει σε σταθερή βάδιση.

Το τραύμα επουλώθηκε πλήρως μέσα σε πέντε μήνες, διατηρώντας ένα σταθερό, πελματιαία φορτιζόμενο πόδι και αποφεύγοντας τον μείζονα ακρωτηριασμό που είχε αρχικά προταθεί. Το περιστατικό αυτό δείχνει πώς η έγκαιρη επαναιμάτωση, σε συνδυασμό με έναν προσεκτικά σχεδιασμένο περιορισμένο ακρωτηριασμό του ποδιού, μπορεί να μετατρέψει ένα άκρο που θεωρείται μη διασώσιμο σε ένα λειτουργικό άκρο, διατηρώντας τόσο τη βάδιση όσο και την ποιότητα ζωής.

Το τραύμα επουλώθηκε πλήρως κατά δεύτερο σκοπό μέσα σε τρεις μήνες, με αποτέλεσμα ένα ανθεκτικό, πελματιαία φορτιζόμενο πόδι, χωρίς υποτροπή της λοίμωξης ή νέα απώλεια ιστών. Περιορίζοντας τον ακρωτηριασμό σε μία μόνο έξω ακτίνα και διατηρώντας το υπόλοιπο πρόσθιο πόδι, διατηρήθηκε σε μεγάλο βαθμό η φυσιολογική κατανομή των φορτίων, επιτρέποντας στον ασθενή να ανακτήσει σταθερή βάδιση και να διατηρήσει τη μακροχρόνια λειτουργικότητα του άκρου.