Το έλκος διαβητικού ποδιού είναι μια ανοικτή πληγή ή περιοχή λύσης της συνέχειας του δέρματος στο πόδι ενός ατόμου με διαβήτη. Μπορεί να ξεκινήσει από κάτι φαινομενικά ασήμαντο, όπως μια φουσκάλα, μια ρωγμή του δέρματος, ένα μικρό κόψιμο, τριβή από το υπόδημα ή έναν κάλο. Ωστόσο, ο διαβήτης μπορεί να μειώσει την αισθητικότητα, να επηρεάσει την κυκλοφορία και να καθυστερήσει την επούλωση. Έτσι, ένα μικρό τραύμα στο διαβητικό πόδι μπορεί να εξελιχθεί σε σοβαρό πρόβλημα, εάν δεν αξιολογηθεί έγκαιρα.
Εάν έχετε διαβήτη και παρατηρήσετε νέο τραύμα, φουσκάλα, οίδημα, έκκριση, αλλαγή στο χρώμα του δέρματος ή λύση της συνέχειας του δέρματος στο πόδι, προγραμματίστε άμεσα ιατρική εκτίμηση. Μην περιμένετε να εμφανιστεί πόνος. Η διαβητική νευροπάθεια μπορεί να εμποδίσει την αντίληψη του τραυματισμού ή της πίεσης που τον επιδεινώνει.
Πότε χρειάζεται επείγουσα ιατρική βοήθεια
Αναζητήστε επείγουσα ιατρική εκτίμηση εάν η ερυθρότητα επεκτείνεται, το οίδημα ή η τοπική θερμότητα αυξάνονται, εμφανίζεται πύον ή δυσάρεστη οσμή, η αιμορραγία δεν σταματά ή ο ιστός γίνεται μαύρος ή αλλάζει γρήγορα χρώμα. Πυρετός, ρίγος, έντονη αδυναμία ή γενική κακουχία μπορεί να υποδηλώνουν σοβαρότερη λοίμωξη. Ένα βαθύ τραύμα, ένα έλκος που μεγαλώνει γρήγορα ή ένα πόδι που γίνεται ψυχρό, ωχρό, κυανό ή ξαφνικά επώδυνο χρειάζεται επίσης άμεση αξιολόγηση.
Τι είναι το έλκος διαβητικού ποδιού;
Το έλκος του διαβητικού ποδιού είναι μια λύση της συνέχειας του δέρματος, η οποία μπορεί να επεκτείνεται στους βαθύτερους ιστούς του ποδιού. Η επούλωσή του μπορεί να είναι δύσκολη λόγω συνεχιζόμενης πίεσης, απώλειας της προστατευτικής αισθητικότητας, μειωμένης αιματικής ροής ή λοίμωξης. Τα έλκη μπορεί να εμφανιστούν στο πέλμα, στα δάκτυλα, στη φτέρνα ή στα πλάγια του ποδιού, ιδιαίτερα σε σημεία που δέχονται επαναλαμβανόμενη πίεση ή τριβή.
Ένα έλκος δεν είναι αυτομάτως μολυσμένο. Η λοίμωξη διαγιγνώσκεται κλινικά από τοπικά ή συστηματικά σημεία φλεγμονής και όχι απλώς από την παρουσία ανοικτού τραύματος ή βακτηρίων σε δείγμα από την πληγή.
Γιατί αναπτύσσονται τα έλκη διαβητικού ποδιού;
Διαβητική νευροπάθεια και απώλεια της προστατευτικής αισθητικότητας
Η διαβητική νευροπάθεια μπορεί να μειώσει την ικανότητα αντίληψης του πόνου, της θερμότητας, αιχμηρών αντικειμένων, της τριβής ή της υπερβολικής πίεσης. Αυτό ονομάζεται απώλεια της προστατευτικής αισθητικότητας.
Μια ραφή στην κάλτσα, ένα στενό παπούτσι ή ένα μικρό πετραδάκι μπορεί τότε να προκαλεί επαναλαμβανόμενο τραυματισμό χωρίς να γίνεται αντιληπτό. Εάν η πίεση συνεχίζεται, το δέρμα μπορεί να υποστεί βλάβη και να δημιουργηθεί έλκος χωρίς τη συνήθη προειδοποίηση του πόνου.
Πίεση, τριβή και επαναλαμβανόμενος τραυματισμός
Κάθε βήμα ασκεί δύναμη στο πόδι. Μια παραμόρφωση του ποδιού, ο περιορισμός της κινητικότητας μιας άρθρωσης, μια οστική προεξοχή, ένας παχύς κάλος ή ένα ακατάλληλο υπόδημα μπορούν να συγκεντρώσουν αυτή τη δύναμη σε μια μικρή περιοχή.
Ο κάλος δεν είναι πάντα αθώος. Μπορεί να υποδηλώνει επαναλαμβανόμενη πίεση, ενώ κάτω από αυτόν μπορεί να αναπτυχθεί αιμορραγία ή ιστική βλάβη. Όταν διασπαστεί το δέρμα, η συνέχιση της βάδισης πάνω στην ίδια περιοχή τραυματίζει επανειλημμένα την πληγή και εμποδίζει την επούλωση.
Κακή κυκλοφορία και περιφερική αρτηριακή νόσος
Η περιφερική αρτηριακή νόσος (ΠΑΝ) προκαλεί στένωση των αρτηριών και μειώνει τη ροή του αίματος προς τα κάτω άκρα και τα πόδια. Επειδή ο κατεστραμμένος ιστός χρειάζεται οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά για να επουλωθεί, η ανεπαρκής αιμάτωση μπορεί να καθυστερήσει την επούλωση και να αυξήσει τον κίνδυνο απώλειας ιστού.
Η νευροπάθεια, η μηχανική πίεση και η κακή κυκλοφορία συχνά συνυπάρχουν. Η συνδυασμένη επίδρασή τους μπορεί να καταστήσει ένα φαινομενικά μικρό τραύμα πολύ δυσκολότερο στην επούλωση.
Σε ποια σημεία εμφανίζονται συνήθως οι πληγές στο διαβητικό πόδι;
Τα έλκη διαβητικού ποδιού εμφανίζονται συχνά σε σημεία υψηλής πίεσης ή επαναλαμβανόμενης τριβής, όπως:
- το πρόσθιο πέλμα, ιδιαίτερα κάτω από τις κεφαλές των μεταταρσίων
- η πελματιαία επιφάνεια ή οι άκρες των δακτύλων
- η φτέρνα
- το έξω χείλος του ποδιού
- η άνω ή πλάγια επιφάνεια ενός δακτύλου, όπου τρίβεται το υπόδημα
- κάτω από έναν κάλο ή κοντά σε μια παραμόρφωση του ποδιού
Ένα έλκος μπορεί επίσης να ακολουθήσει μια φουσκάλα, ένα έγκαυμα, ένα κόψιμο που δεν έγινε αντιληπτό ή έναν τραυματισμό κατά την περιποίηση των νυχιών ή των κάλων. Τα πέλματα και τα μεσοδακτύλια διαστήματα πρέπει να ελέγχονται προσεκτικά, επειδή είναι εύκολο να παραβλεφθούν.
Πώς μοιάζει μια πληγή στο διαβητικό πόδι;
Ένα έλκος διαβητικού ποδιού μπορεί να εμφανίζεται ως επιφανειακή περιοχή λύσης της συνέχειας του δέρματος, ανοικτή φουσκάλα, κρατηροειδές τραύμα ή πληγή με εκκρίσεις. Το γύρω δέρμα μπορεί να είναι ξηρό, πεπαχυσμένο, με κάλο, ερυθρό, ωχρό, πορφυρό ή σκουρόχρωμο.
Μπορεί να είναι ορατό κίτρινο υλικό, ινώδες επίχρισμα ή νεκρός ιστός. Ο νεκρωτικός ιστός μπορεί να έχει μαύρη, καφέ ή γκρίζα όψη. Είναι σημαντικό ότι ένα τραύμα που φαίνεται μικρό στην επιφάνεια μπορεί να επεκτείνεται πολύ βαθύτερα κάτω από το δέρμα. Η ορατή διάμετρός του από μόνη της δεν αποκαλύπτει την πραγματική βαρύτητα.
Ποια είναι τα πρώιμα προειδοποιητικά σημεία ενός έλκους ποδιού;
Πρώιμα προειδοποιητικά σημεία
Στις πρώιμες αλλαγές περιλαμβάνονται ένας νέος κάλος, μια φουσκάλα, μια ρωγμή του δέρματος, ερυθρότητα, τοπική θερμότητα, οίδημα ή αλλαγή στο χρώμα ή στο σχήμα του ποδιού. Υγρασία ή ανεξήγητος λεκές στην κάλτσα ή στο παπούτσι μπορεί να αποτελεί το πρώτο σημείο έκκρισης από την πληγή. Επειδή η αισθητικότητα μπορεί να είναι μειωμένη, αυτές οι ορατές αλλαγές μπορεί να προηγούνται του πόνου.
Σημεία που μπορεί να υποδηλώνουν λοίμωξη
Η αυξανόμενη ερυθρότητα, η θερμότητα, το οίδημα, η ευαισθησία, η πυώδης έκκριση, η δυσάρεστη οσμή και η επιδείνωση του τραύματος μπορεί να υποδηλώνουν λοίμωξη. Η νευροπάθεια και η κακή κυκλοφορία μπορούν να καταστήσουν λιγότερο εμφανή τα συνήθη σημεία φλεγμονής, επομένως ο περιορισμένος πόνος δεν αποκλείει μια σοβαρή λοίμωξη. Πυρετός, ρίγος ή γενική κακουχία υποδηλώνουν σοβαρότερη κατάσταση και απαιτούν επείγουσα εκτίμηση.
Γιατί δεν επουλώνεται μια πληγή στο διαβητικό πόδι;
Ένα έλκος διαβητικού ποδιού που δεν επουλώνεται συνήθως έχει μία ή περισσότερες υποκείμενες αιτίες, οι οποίες πρέπει να εντοπιστούν. Συχνές αιτίες είναι:
- η συνεχιζόμενη πίεση ή η επαναλαμβανόμενη βάδιση πάνω στην πάσχουσα περιοχή
- η λοίμωξη του τραύματος ή των γύρω ιστών
- η μειωμένη αιματική ροή λόγω περιφερικής αρτηριακής νόσου
- ο παχύς κάλος, τα υπολείμματα ή ο μη βιώσιμος ιστός στο τραύμα
- η επέκταση στους βαθύτερους μαλακούς ιστούς, σε άρθρωση ή σε οστό
- η ανεπαρκής γλυκαιμική ρύθμιση ή άλλες παθήσεις που δυσχεραίνουν την επούλωση
Ένα βαθύ ή χρόνιο έλκος μπορεί να επεκτείνεται σε τένοντες, αρθρώσεις ή οστά. Η λοίμωξη που φθάνει στο οστό προκαλεί οστεομυελίτιδα. Επομένως, ένα τραύμα που επιδεινώνεται, γίνεται βαθύτερο ή δεν παρουσιάζει βελτίωση πρέπει να αξιολογείται από έμπειρη διεπιστημονική ομάδα διαβητικού ποδιού και να μην αντιμετωπίζεται στο σπίτι.
Πώς αξιολογείται μια πληγή στο διαβητικό πόδι;
Η κλινική αξιολόγηση περιλαμβάνει τη θέση, το μέγεθος, το βάθος και τα χείλη του έλκους, την ποσότητα και τον χαρακτήρα των εκκρίσεων, την κατάσταση του γύρω δέρματος και την παρουσία κάλου, νεκρωτικού ιστού ή λοίμωξης. Ο ιατρός αξιολογεί επίσης την αισθητικότητα, τις παραμορφώσεις του ποδιού, την κατανομή των πιέσεων, τα υποδήματα και τυχόν ιστορικό προηγούμενου έλκους.
Η κυκλοφορία πρέπει να αξιολογείται στο πλαίσιο της ίδιας εξέτασης. Ο έλεγχος μπορεί να περιλαμβάνει το χρώμα και τη θερμοκρασία του ποδιού, την ψηλάφηση των σφύξεων και περαιτέρω αγγειακές εξετάσεις, όταν ενδείκνυνται. Στόχος είναι να καθοριστεί εάν το έλκος είναι κυρίως νευροπαθητικό και σχετιζόμενο με πίεση, ισχαιμικό, μολυσμένο ή αποτέλεσμα συνδυασμού αυτών των παραγόντων. Εάν υπάρχει υποψία προσβολής βαθύτερων ιστών ή οστού, μπορεί να απαιτηθούν πρόσθετες εξετάσεις.
Πώς αντιμετωπίζεται ένα έλκος διαβητικού ποδιού;
Η θεραπεία εξαρτάται από την αιτία, το βάθος και τη βαρύτητα του έλκους. Η επιτυχής αντιμετώπιση στοχεύει ταυτόχρονα στο ίδιο το τραύμα, στη μηχανική πίεση, στη λοίμωξη και στην αιμάτωση και δεν περιορίζεται μόνο στην ορατή δερματική βλάβη.
Αποφόρτιση της πίεσης
Αποφόρτιση σημαίνει μείωση της μηχανικής πίεσης πάνω στο έλκος, ώστε ο ιστός να μην τραυματίζεται ξανά σε κάθε βήμα. Ανάλογα με το τραύμα και την κλινική κατάσταση του ατόμου, μπορεί να χρησιμοποιηθεί γύψος, αφαιρούμενος κηδεμόνας βάδισης, θεραπευτικό υπόδημα, πέλμα, ειδική επένδυση ή προσωρινός περιορισμός της φόρτισης.
Η μέθοδος αποφόρτισης πρέπει να επιλέγεται από ιατρό, λαμβάνοντας υπόψη τη θέση του έλκους, την κυκλοφορία, τη λοίμωξη, την ισορροπία, την κινητικότητα και την ικανότητα ασφαλούς χρήσης του βοηθήματος. Η απλή προσπάθεια περιορισμού της βάδισης δεν υποκαθιστά ένα κατάλληλο σχέδιο αποφόρτισης.
Περιποίηση του τραύματος και χειρουργικός καθαρισμός
Η επαγγελματική φροντίδα του τραύματος μπορεί να περιλαμβάνει καθαρισμό και κατάλληλο επίθεμα για την προστασία του έλκους, τη διαχείριση των εκκρίσεων και τη διατήρηση κατάλληλου περιβάλλοντος επούλωσης. Το τραύμα πρέπει επίσης να επανελέγχεται τακτικά, ώστε οι μεταβολές να αναγνωρίζονται έγκαιρα.
Ο χειρουργικός καθαρισμός είναι η αφαίρεση κάλου, υπολειμμάτων ή μη βιώσιμου ιστού, όταν αυτό ενδείκνυται κλινικά. Μπορεί να αποκαλύψει το πραγματικό βάθος του έλκους, να μειώσει την πίεση στα χείλη του και να προετοιμάσει το υπόστρωμα του τραύματος για επούλωση. Οι κάλοι ή οι νεκροί ιστοί δεν πρέπει ποτέ να κόβονται στο σπίτι και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται χημικά προϊόντα αφαίρεσης κάλων σε διαβητικό πόδι.
Προηγμένη επούλωση και μακροχρόνια σύγκλειση του τραύματος
Ορισμένα σύνθετα ή μετεγχειρητικά τραύματα χρειάζονται περισσότερα από ένα απλό επίθεμα, αφού ελεγχθεί η λοίμωξη, εξασφαλιστεί επαρκής αιμάτωση, αποφορτιστεί η πίεση και προετοιμαστεί το υπόστρωμα του τραύματος. Σε επιλεγμένες περιπτώσεις, οι προηγμένες στρατηγικές επούλωσης μπορεί να περιλαμβάνουν θεραπεία τραύματος με αρνητική πίεση (VAC), ιστικά υποστρώματα, προϊόντα προερχόμενα από πλακούντα ή άλλα βιολογικά προϊόντα τραύματος. Στόχος τους μπορεί να είναι η διαχείριση των εκκρίσεων, η υποστήριξη του κοκκιώδους ιστού, η προσωρινή κάλυψη των ιστών ή η υποβοήθηση της σύγκλεισης.
Οι θεραπείες αυτές δεν είναι ισοδύναμες μεταξύ τους και δεν ενδείκνυνται ως θεραπεία ρουτίνας για κάθε έλκος διαβητικού ποδιού. Η θεραπεία αρνητικής πίεσης υποστηρίζεται κυρίως ως συμπληρωματική μέθοδος για επιλεγμένα μετεγχειρητικά τραύματα διαβητικού ποδιού. Βιολογικά προϊόντα ή θεραπείες με μοσχεύματα μπορούν να εξεταστούν για προσεκτικά επιλεγμένα έλκη που δεν επουλώνονται, όταν η βέλτιστη καθιερωμένη φροντίδα δεν έχει επαρκέσει και το τραύμα είναι κατάλληλο για τη χρήση τους.
Αντιμετώπιση της λοίμωξης και χρήση αντιβιοτικών
Δεν χρειάζεται κάθε έλκος διαβητικού ποδιού αντιβιοτικά. Τα αντιβιοτικά ενδείκνυνται όταν η κλινική εξέταση τεκμηριώνει λοίμωξη. Δεν πρέπει να χορηγούνται σε μη μολυσμένο έλκος μόνο για την πρόληψη λοίμωξης ή την επιτάχυνση της επούλωσης. Επίσης, δεν υποκαθιστούν την αποφόρτιση, τη φροντίδα του τραύματος, τον χειρουργικό καθαρισμό ή την αξιολόγηση της κυκλοφορίας.
Όταν υπάρχει λοίμωξη, η θεραπεία εξαρτάται από τη βαρύτητα και την έκτασή της. Σε επιλεγμένες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστούν δείγματα ιστού ή οστού. Μια μέτρια ή σοβαρή λοίμωξη μπορεί να απαιτήσει νοσηλεία, ενδοφλέβια αντιβιοτικά, επείγουσα παροχέτευση, αφαίρεση μολυσμένου ή νεκρωτικού ιστού ή άλλη χειρουργική επέμβαση.
Αποκατάσταση της αιματικής ροής όταν η κυκλοφορία είναι μειωμένη
Εάν η μειωμένη αιμάτωση συμβάλλει στην ιστική βλάβη ή στην καθυστέρηση της επούλωσης, η αγγειακή αξιολόγηση είναι απαραίτητη. Όταν ενδείκνυται, η επαναγγείωση μπορεί να βελτιώσει την αιματική ροή και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για επούλωση του τραύματος και διάσωση του άκρου.
Πότε μια πληγή στο πόδι ενός ατόμου με διαβήτη χρειάζεται επείγουσα ιατρική εκτίμηση;
Κάθε νέο έλκος σε διαβητικό πόδι πρέπει να αξιολογείται άμεσα. Η επείγουσα εκτίμηση είναι ιδιαίτερα σημαντική όταν το τραύμα μεγαλώνει ή βαθαίνει γρήγορα, εμφανίζει πύον ή οσμή, περιβάλλεται από επεκτεινόμενη ερυθρότητα ή οίδημα, περιέχει μαύρο ιστό ή συνοδεύεται από πυρετό ή γενική κακουχία.
Επείγουσα ιατρική συμβουλή χρειάζεται επίσης εάν το πόδι γίνει ασυνήθιστα ψυχρό, ωχρό, κυανό ή ξαφνικά επώδυνο, εάν είναι ορατή μια βαθιά ανατομική δομή ή εάν υπάρχει πιθανότητα εισόδου ξένου σώματος. Οι μεταβολές αυτές δεν πρέπει να παρακολουθούνται στο σπίτι με την προσδοκία ότι θα βελτιωθούν από μόνες τους.
Μπορεί ένα έλκος ποδιού να οδηγήσει σε οστεομυελίτιδα ή ακρωτηριασμό;
Ένα έλκος μπορεί να εξελιχθεί σε βαθιά λοίμωξη των μαλακών μορίων, οστεομυελίτιδα, νέκρωση ή γάγγραινα, ιδιαίτερα όταν η πίεση, η λοίμωξη ή η κακή κυκλοφορία δεν αντιμετωπίζονται έγκαιρα. Οι επιπλοκές αυτές αυξάνουν τον κίνδυνο απώλειας ιστού και ακρωτηριασμού.
Ο ακρωτηριασμός δεν είναι αναπόφευκτος. Η έγκαιρη αναγνώριση, η αποτελεσματική αποφόρτιση, η κατάλληλη φροντίδα του τραύματος, ο έγκαιρος έλεγχος της λοίμωξης και η αποκατάσταση της αιματικής ροής, όταν απαιτείται, μπορούν να προαγάγουν την επούλωση και να συμβάλουν στη διατήρηση του ποδιού.
Πώς μπορούν να προληφθούν τα έλκη ποδιού σε άτομα με διαβήτη;
Η πρόληψη βασίζεται στην αναγνώριση των μικρών προβλημάτων πριν εξελιχθούν σε ανοικτά τραύματα. Η καθημερινή φροντίδα είναι ιδιαίτερα σημαντική για άτομα με νευροπάθεια, περιφερική αρτηριακή νόσο, παραμόρφωση του ποδιού, προηγούμενο έλκος ή προηγούμενο ακρωτηριασμό.
- Ελέγχετε καθημερινά τη ραχιαία επιφάνεια, τα πέλματα, τις φτέρνες και τα μεσοδακτύλια διαστήματα.
- Χρησιμοποιήστε καθρέφτη ή ζητήστε βοήθεια, εάν δεν μπορείτε να δείτε καθαρά τα πέλματα.
- Ελέγχετε το εσωτερικό των υποδημάτων πριν τα φορέσετε.
- Φοράτε υποδήματα σωστής εφαρμογής και καθαρές κάλτσες και αποφεύγετε να περπατάτε ξυπόλυτοι, ακόμη και μέσα στο σπίτι.
- Διατηρείτε τα πόδια καθαρά και στεγνά. Χρησιμοποιείτε ενυδατική κρέμα στο ξηρό δέρμα, αλλά όχι ανάμεσα στα δάκτυλα.
- Μην αντιμετωπίζετε μόνοι σας κάλους, υπερκερατώσεις, εισφρύσεις νυχιών ή δερματικά τραύματα.
- Προγραμματίζετε τακτικό έλεγχο των ποδιών και ζητάτε άμεσα επαγγελματική συμβουλή για κάθε νέα μεταβολή.
Συχνές ερωτήσεις για τα έλκη διαβητικού ποδιού
Μπορεί ένα έλκος διαβητικού ποδιού να επουλωθεί πλήρως;
Ναι. Πολλά έλκη διαβητικού ποδιού μπορούν να επουλωθούν, όταν εντοπιστούν και αντιμετωπιστούν οι παράγοντες που ευθύνονται για το τραύμα. Ιδιαίτερα σημαντικά είναι η πίεση, η λοίμωξη, η μειωμένη αιματική ροή και ο μη βιώσιμος ιστός. Μετά την επούλωση, η περιοχή παραμένει ευάλωτη σε υποτροπή, επομένως εξακολουθούν να είναι απαραίτητα τα προστατευτικά υποδήματα, ο καθημερινός έλεγχος και η παρακολούθηση.
Γιατί δεν πονά η πληγή στο πόδι μου;
Η διαβητική νευροπάθεια μπορεί να μειώσει την προστατευτική αισθητικότητα. Μπορεί να μην αντιλαμβάνεστε φυσιολογικά την πίεση ή την ιστική βλάβη, επομένως η απουσία πόνου δεν σημαίνει ότι το έλκος είναι επιφανειακό ή ακίνδυνο.
Χρειάζονται όλα τα έλκη διαβητικού ποδιού αντιβιοτικά;
Όχι. Τα αντιβιοτικά χρησιμοποιούνται όταν υπάρχουν κλινικά στοιχεία λοίμωξης. Ένα μη μολυσμένο έλκος εξακολουθεί να χρειάζεται κατάλληλη αξιολόγηση και μπορεί να απαιτεί αποφόρτιση, φροντίδα τραύματος, χειρουργικό καθαρισμό ή αγγειακό έλεγχο.
Πώς θα καταλάβω αν μια πληγή στο διαβητικό πόδι έχει μολυνθεί;
Πιθανά σημεία είναι η αυξανόμενη ερυθρότητα, η θερμότητα, το οίδημα ή η ευαισθησία, η πυώδης έκκριση, η δυσάρεστη οσμή και η προοδευτική επιδείνωση. Πυρετός, ρίγος ή αίσθημα κακουχίας μπορεί να υποδηλώνουν σοβαρότερη λοίμωξη. Επειδή η νευροπάθεια μπορεί να μειώσει τον πόνο και η περιφερική αρτηριακή νόσος να συγκαλύψει τη φλεγμονή, είναι σημαντική η επαγγελματική αξιολόγηση κάθε φορά που υπάρχει υποψία λοίμωξης.
Πότε πρέπει μια πληγή που δεν επουλώνεται να αξιολογηθεί από ειδικό;
Ένα νέο έλκος πρέπει να αξιολογείται άμεσα. Η εκτίμηση από εξειδικευμένη ομάδα διαβητικού ποδιού, χειρουργό ή αγγειοχειρουργό είναι ιδιαίτερα σημαντική όταν το έλκος είναι βαθύ, υποτροπιάζει, είναι μολυσμένο, συνδέεται με μειωμένη κυκλοφορία, δεν επουλώνεται ή υπάρχει υποψία προσβολής του οστού.
Το βασικό μήνυμα
Ένα έλκος διαβητικού ποδιού μπορεί να ξεκινήσει από έναν μικρό, ανώδυνο τραυματισμό, αλλά να εξελιχθεί εάν δεν αναγνωριστεί η αιτία του. Η αποτελεσματική θεραπεία αντιμετωπίζει το τραύμα, την πίεση στο πόδι, τη λοίμωξη και την αιματική ροή. Εάν παρατηρήσετε τραύμα ή νέα λύση της συνέχειας του δέρματος σε διαβητικό πόδι, αναζητήστε έγκαιρα ιατρική εκτίμηση αντί να περιμένετε την εμφάνιση πόνου ή επιδείνωσης.
