Ασθενής με σακχαρώδη διαβήτη παρουσίασε ισχαιμική γάγγραινα του μεγάλου δακτύλου. Μετά από αγγειακή εκτίμηση, το νεκρωμένο μεγάλο δάκτυλο κρίθηκε μη διασώσιμο, ενώ η κεφαλή του πρώτου μεταταρσίου παρέμενε βιώσιμη και χωρίς ενδείξεις λοίμωξης. Κύριος στόχος ήταν η πλήρης αφαίρεση του ισχαιμικού ιστού, διατηρώντας παράλληλα τη δομική ακεραιότητα του προσθίου ποδιού.

Πραγματοποιήθηκε ανοικτός ακρωτηριασμός του μεγάλου δακτύλου με διατήρηση της κεφαλής του πρώτου μεταταρσίου. Το τραύμα παρέμεινε σκόπιμα ανοικτό λόγω της ισχαιμίας των ιστών και αφέθηκε να επουλωθεί κατά δεύτερο σκοπό, με τακτική περιποίηση του τραύματος, αποφόρτιση και στενή παρακολούθηση έως την πλήρη επιθηλιοποίηση.

Το τραύμα καλύφθηκε σταδιακά με υγιή κοκκιώδη ιστό και επουλώθηκε πλήρως κατά δεύτερο σκοπό, χωρίς να απαιτηθεί περαιτέρω εκτομή οστού. Η διατήρηση της κεφαλής του πρώτου μεταταρσίου διατήρησε την πρώτη ακτίνα και συνέβαλε στη διατήρηση της βιομηχανικής του προσθίου ποδιού, μειώνοντας τη διαταραχή της βάδισης και επιτυγχάνοντας ταυτόχρονα οριστικό έλεγχο της ισχαιμικής βλάβης.