Ηλικιωμένος ασθενής με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 παραπέμφθηκε από άλλο νοσοκομείο μετά από μερική εκτομή του πρώτου μεταταρσίου λόγω οστεομυελίτιδας του διαβητικού ποδιού. Παρά την αρχική επέμβαση, παρέμεινε λοίμωξη στο υπολειπόμενο κεντρικό τμήμα του πρώτου μεταταρσίου, με αποτέλεσμα τη δημιουργία χρόνιου πελματιαίου τραύματος και εμμένουσας οστεομυελίτιδας.

Πραγματοποιήθηκε επανεπέμβαση διάσωσης του άκρου με πλήρη εκτομή του υπολειπόμενου μολυσμένου πρώτου μεταταρσίου έως την επίτευξη υγιών, αιμορραγούντων οστικών ορίων. Μετά από σχολαστικό χειρουργικό καθαρισμό εφαρμόστηκε θεραπεία αρνητικής πίεσης (NPWT), με στόχο την προαγωγή της ανάπτυξης κοκκιώδους ιστού, τη μείωση του όγκου του τραύματος και την προετοιμασία του για την οριστική επούλωση.

Επιτεύχθηκε πλήρης επούλωση του τραύματος μέσα σε περίπου τέσσερις μήνες. Το περιστατικό αυτό αναδεικνύει ότι η υπολειπόμενη οστεομυελίτιδα μετά από ατελή εκτομή του οστού δεν επιβάλλει κατ’ ανάγκη μείζονα ακρωτηριασμό. Η προσεκτική επανεπέμβαση, σε συνδυασμό με θεραπεία αρνητικής πίεσης (NPWT), μπορεί να εξαλείψει επιτυχώς την εμμένουσα λοίμωξη, διατηρώντας ένα λειτουργικό πόδι με ικανότητα φόρτισης.