Άνδρας 50 ετών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, ο οποίος διέμενε στο εξωτερικό, παρουσίασε χρόνιο πελματιαίο έλκος διάρκειας επτά ετών. Παρά τη μακροχρόνια συντηρητική θεραπεία, το τραύμα δεν επουλωνόταν. Η μαγνητική τομογραφία ανέδειξε οστεομυελίτιδα του τέταρτου μεταταρσίου, επιβεβαιώνοντας ότι η εμμένουσα οστική λοίμωξη αποτελούσε την υποκείμενη αιτία της αποτυχίας επούλωσης.

Πραγματοποιήθηκε χειρουργική διάσωσης του άκρου με πλήρη εκτομή του μολυσμένου τέταρτου μεταταρσίου και της εγγύς φάλαγγας του τέταρτου δακτύλου, έως την επίτευξη υγιών, αιμορραγούντων οστικών ορίων. Οι βιώσιμοι πελματιαίοι μαλακοί ιστοί διατηρήθηκαν, ώστε να εξασφαλίσουν ανθεκτική βιολογική κάλυψη του χειρουργικού ελλείμματος και να διευκολύνουν την επούλωση κατά δεύτερο σκοπό.

Επιτεύχθηκε πλήρης επούλωση του τραύματος μέσα σε περίπου τρεις μήνες.

Το περιστατικό αυτό αναδεικνύει ότι ακόμη και ένα χρόνιο πελματιαίο έλκος διάρκειας επτά ετών μπορεί να επουλωθεί ταχέως, όταν η υποκείμενη οστεομυελίτιδα αντιμετωπιστεί χειρουργικά. Η στοχευμένη εκτομή του μολυσμένου οστού εξάλειψε την εστία της χρόνιας λοίμωξης, διατηρώντας ένα λειτουργικό πόδι με ικανότητα φόρτισης και αποφεύγοντας τον μείζονα ακρωτηριασμό.