Ασθενής 81 ετών με σακχαρώδη διαβήτη παρουσίασε ισχαιμική γάγγραινα του πρώτου και του δεύτερου δακτύλου, με κίνδυνο επέκτασης της λοίμωξης και περαιτέρω απώλειας ιστών. Επιλέχθηκε στρατηγική διάσωσης του άκρου, με στόχο τη διατήρηση όσο το δυνατόν μεγαλύτερου μήκους και λειτουργικότητας του ποδιού.

Πραγματοποιήθηκε διαμετατάρσιος ακρωτηριασμός στο επίπεδο του μέσου τμήματος των μεταταρσίων, με αφαίρεση του γαγγραινώδους προσθίου ποδιού και διατήρηση του μέσου και του οπισθίου τμήματος του ποδιού. Το τραύμα συγκλείστηκε πρωτογενώς με ράμματα και επουλώθηκε χωρίς επιπλοκές. Μετά την αποκατάσταση, ο ασθενής εφοδιάστηκε με εξατομικευμένο προσθετικό πληρωτικό για το πρόσθιο πόδι, το οποίο τοποθετούνταν μέσα σε κοινό θεραπευτικό υπόδημα, με σκοπό την αποκατάσταση του σχήματος του ποδιού και τη βελτίωση της βάδισης.

Επιτεύχθηκε πρωτογενής επούλωση του τραύματος με άριστο λειτουργικό αποτέλεσμα, επιτρέποντας στον ασθενή να επανέλθει στη βάδιση με τη χρήση εξατομικευμένου θεραπευτικού υποδήματος. Το περιστατικό αυτό δείχνει ότι ο διαμετατάρσιος ακρωτηριασμός μπορεί να διατηρήσει επιτυχώς ένα σταθερό, πελματιαία φορτιζόμενο πόδι, προσφέροντας μια αποτελεσματική εναλλακτική λύση έναντι υψηλότερου επιπέδου ακρωτηριασμών, με διατήρηση της κινητικότητας, της ανεξαρτησίας και της ποιότητας ζωής.