Ασθενής 80 ετών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 παρουσίασε σοβαρό ισχαιμικό έλκος της πτέρνας λόγω διαβητικής περιφερικής αρτηριακής νόσου. Πριν από την παραπομπή για χειρουργική αντιμετώπιση, υποβλήθηκε σε ενδαγγειακή επαναιμάτωση (αγγειοπλαστική) για την αποκατάσταση της αιματικής ροής και τη βελτίωση των δυνατοτήτων διάσωσης του άκρου.

Μετά την επιτυχή επαναιμάτωση, πραγματοποιήθηκε μερική πτερνεκτομή με διατήρηση της πτέρνας, κατά την οποία αφαιρέθηκε το μολυσμένο και μη βιώσιμο τμήμα της πτέρνας μαζί με όλους τους νεκρωμένους μαλακούς ιστούς, διατηρώντας το υπόλοιπο τμήμα της πτέρνας. Το τραύμα παρέμεινε σκόπιμα ανοικτό και αντιμετωπίστηκε με επούλωση κατά δεύτερο σκοπό, σε συνδυασμό με σχολαστική περιποίηση του τραύματος και αυστηρή αποφόρτιση.

Επιτεύχθηκε πλήρης επούλωση κατά δεύτερο σκοπό μέσα σε οκτώ μήνες, διατηρώντας μία ανθεκτική πτέρνα με δυνατότητα φόρτισης και την αυτόνομη βάδιση του ασθενούς. Το περιστατικό αυτό δείχνει ότι ακόμη και μεγάλα ισχαιμικά ελλείμματα της πτέρνας μπορούν να επουλωθούν επιτυχώς χωρίς μείζονα ακρωτηριασμό, όταν αποκαθίσταται η αιματική ροή και αφαιρείται μόνο το μη βιώσιμο τμήμα της πτέρνας. Η διατήρηση της πτέρνας διατηρεί την ικανότητα του ασθενούς να στέκεται, να βαδίζει και να διατηρεί τη λειτουργική του ανεξαρτησία.