Γυναίκα 30 ετών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 παραπέμφθηκε από άλλο νοσοκομείο λόγω εκτεταμένης οστεομυελίτιδας του διαβητικού ποδιού, με προσβολή του δεύτερου και του τέταρτου μεταταρσίου. Οι καλλιέργειες οστού ανέδειξαν πολυανθεκτικό μικροοργανισμό, ανθεκτικό σε όλα τα διαθέσιμα ενδοφλέβια αντιβιοτικά. Η εκτεταμένη λοίμωξη και η υποτροπή της στο τέταρτο μετατάρσιο μετά την αρχική επέμβαση καθιστούσαν τη διάσωση του άκρου ιδιαίτερα δύσκολη.

Ακολουθήθηκε σταδιακή στρατηγική διάσωσης του άκρου. Αρχικά πραγματοποιήθηκε ριζικός χειρουργικός καθαρισμός και εκτομή του μολυσμένου δεύτερου μεταταρσίου έως την επίτευξη υγιών οστικών ορίων χωρίς λοίμωξη. Μετά την υποτροπή της νόσου, πραγματοποιήθηκε και εκτομή του μολυσμένου τέταρτου μεταταρσίου. Σε όλα τα στάδια της θεραπείας καταβλήθηκε κάθε προσπάθεια για τη διατήρηση των βιώσιμων πελματιαίων μαλακών μορίων και της δομικής ακεραιότητας του ποδιού, επιτρέποντας τη σταδιακή επούλωση κατά δεύτερο σκοπό, παράλληλα με την πλήρη εξάλειψη της λοίμωξης.

Επιτεύχθηκε πλήρης επούλωση του τραύματος μέσα σε περίπου πέντε μήνες.

Παρά την πολυανθεκτική οστεομυελίτιδα, την προσβολή πολλαπλών μεταταρσίων και την υποτροπή της λοίμωξης, κατέστη δυνατή η διάσωση του άκρου. Η ασθενής επανήλθε σε αυτόνομη βάδιση με τη χρήση εξατομικευμένου θεραπευτικού υποδήματος, αποφεύγοντας τον μείζονα ακρωτηριασμό και διατηρώντας ένα λειτουργικό πόδι με ικανότητα φόρτισης.