Ασθενής 77 ετών με σακχαρώδη διαβήτη παρουσίασε νεκρωτικό έλκος της κνήμης, το οποίο συνοδευόταν από έντονη φλεγμονή των γύρω ιστών, εκτεταμένο οίδημα και λοίμωξη των μαλακών μορίων. Ο συνδυασμός νέκρωσης, λοίμωξης και οιδήματος δημιουργούσε ιδιαίτερα δυσμενείς συνθήκες για την επούλωση του τραύματος και αύξανε σημαντικά τον κίνδυνο προοδευτικής απώλειας ιστών.

Πραγματοποιήθηκαν διαδοχικοί χειρουργικοί καθαρισμοί με αφαίρεση όλων των νεκρωτικών και μη βιώσιμων ιστών έως την ανάδειξη υγιών, αιμορραγούντων ορίων. Η θεραπεία συνδυάστηκε με συστηματική αντιβιοτική αγωγή, διουρητική θεραπεία για τη μείωση του οιδήματος και ελαστική περίδεση συμπίεσης, με στόχο τη βελτίωση των τοπικών συνθηκών και την προαγωγή της επούλωσης.

Η λοίμωξη και η φλεγμονή υποχώρησαν σταδιακά, το οίδημα ελέγχθηκε αποτελεσματικά και αναπτύχθηκε υγιής κοκκιώδης ιστός, οδηγώντας σε προοδευτική επούλωση του τραύματος.

Το περιστατικό αυτό αναδεικνύει ότι η επιτυχής αντιμετώπιση σύνθετων ελκών της κνήμης σε ασθενείς με διαβήτη εξαρτάται συχνά από μια ολοκληρωμένη διεπιστημονική προσέγγιση, η οποία συνδυάζει τον σχολαστικό χειρουργικό καθαρισμό με αποτελεσματικό έλεγχο της λοίμωξης, αντιμετώπιση του οιδήματος και θεραπεία συμπίεσης, και όχι μόνο από τη χειρουργική επέμβαση.