Άνδρας 45 ετών με αρρύθμιστο σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 παρουσίασε ισχαιμική γάγγραινα του πέμπτου δακτύλου. Η νέκρωση των ιστών περιοριζόταν στο δάκτυλο, ενώ ο απεικονιστικός και κλινικός έλεγχος επιβεβαίωσαν ότι το πέμπτο μετατάρσιο και η κεφαλή του παρέμεναν βιώσιμα, χωρίς ενδείξεις οστεομυελίτιδας. Η διατήρηση αυτών των δομών κρίθηκε απαραίτητη για τη διατήρηση της μηχανικής σταθερότητας του ποδιού.

Το νεκρωμένο πέμπτο δάκτυλο αφαιρέθηκε με ανοικτό ελάσσονα ακρωτηριασμό. Λόγω της ισχαιμίας των ιστών και των τοπικών συνθηκών του τραύματος, το χειρουργικό τραύμα παρέμεινε σκόπιμα ανοικτό και αφέθηκε να επουλωθεί κατά δεύτερο σκοπό, αντί να συγκλειστεί με ράμματα. Η κεφαλή του πέμπτου μεταταρσίου διατηρήθηκε πλήρως, αποφεύγοντας την άσκοπη εκτομή οστού.

Το τραύμα επουλώθηκε πλήρως κατά δεύτερο σκοπό, χωρίς να απαιτηθεί περαιτέρω χειρουργική επέμβαση. Με τη διατήρηση της κεφαλής του πέμπτου μεταταρσίου, διατηρήθηκαν η έξω στήλη του ποδιού και η φυσιολογική κατανομή των φορτίων κατά τη βάδιση, επιτρέποντας στον ασθενή να διατηρήσει σταθερή και λειτουργική βάδιση, ενώ παράλληλα αντιμετωπίστηκε επιτυχώς η ισχαιμική λοίμωξη με τον μικρότερο δυνατό ακρωτηριασμό.