Άνδρας 54 ετών με σακχαρώδη διαβήτη παρουσίασε οστεομυελίτιδα του μεγάλου δακτύλου, η οποία συνοδευόταν από συρίγγιο με πυώδη παροχέτευση. Η λοίμωξη αφορούσε τις φάλαγγες του μεγάλου δακτύλου, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο τον ακρωτηριασμό του.

Πραγματοποιήθηκε ριζικός χειρουργικός καθαρισμός με εκτομή όλων των μολυσμένων φαλάγγων, διατηρώντας παράλληλα το περίβλημα των μαλακών μορίων του μεγάλου δακτύλου. Μετά την πλήρη αφαίρεση του μολυσμένου οστού, το τραύμα αφέθηκε να επουλωθεί κατά δεύτερο σκοπό.

Το τραύμα επουλώθηκε πλήρως κατά δεύτερο σκοπό μέσα σε περίπου τρεις μήνες, χωρίς να απαιτηθεί ακρωτηριασμός του μεγάλου δακτύλου.

Επιτεύχθηκε πλήρης εξάλειψη της οστεομυελίτιδας, με ταυτόχρονη διατήρηση του μεγάλου δακτύλου, διαφυλάσσοντας τη σημαντική συμβολή του στη φόρτιση του ποδιού και στη φυσιολογική βάδιση.

Το περιστατικό αυτό αναδεικνύει ότι η οστεομυελίτιδα του μεγάλου δακτύλου δεν οδηγεί κατ’ ανάγκη σε ακρωτηριασμό. Με πλήρη εκτομή του μολυσμένου οστού και διατήρηση των μαλακών μορίων, είναι δυνατή η εξάλειψη της λοίμωξης και η διατήρηση ενός λειτουργικού μεγάλου δακτύλου.