Γυναίκα 70 ετών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, η οποία υποβαλλόταν σε χρόνια αιμοκάθαρση, παρουσίασε νευροπαθητικό πελματιαίο έλκος διαβητικού ποδιού. Λόγω της διαβητικής νευροπάθειας, η προστατευτική αισθητικότητα του πέλματος ήταν σημαντικά μειωμένη, με αποτέλεσμα οι επαναλαμβανόμενες πιέσεις κατά τη βάδιση να προκαλούν τραυματισμό του δέρματος χωρίς πόνο, οδηγώντας στη δημιουργία χρόνιου έλκους παρά τη διατηρημένη αρτηριακή αιμάτωση.

Πραγματοποιήθηκε σχολαστικός χειρουργικός καθαρισμός με αφαίρεση όλων των μη βιώσιμων ιστών έως τη δημιουργία μιας υγιούς κοίτης τραύματος. Η θεραπεία συνδυάστηκε με εξατομικευμένη αποφόρτιση του πέλματος μέσω ειδικού θεραπευτικού υποδήματος, ώστε να εξαλειφθεί η πίεση στην περιοχή του έλκους και να επιτραπεί η απρόσκοπτη επούλωσή του.

Το έλκος επουλώθηκε πλήρως, με πλήρη αποκατάσταση της συνέχειας του δέρματος. Η αποτελεσματική αποφόρτιση, σε συνδυασμό με τον σχολαστικό χειρουργικό καθαρισμό, απέτρεψε τη συνεχιζόμενη μηχανική καταπόνηση της περιοχής και οδήγησε σε μόνιμη επούλωση, παρά τη μειωμένη επουλωτική ικανότητα που σχετιζόταν με τη χρόνια αιμοκάθαρση.

Το περιστατικό αυτό αναδεικνύει ότι η επιτυχής αντιμετώπιση των νευροπαθητικών πελματιαίων ελκών δεν εξαρτάται μόνο από τον σχολαστικό χειρουργικό καθαρισμό, αλλά και από την αυστηρή αποφόρτιση του πέλματος, η οποία αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη διατήρηση της επούλωσης και την πρόληψη της υποτροπής.