Άνδρας 70 ετών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 παρουσίασε εκτεταμένο έλκος της κνήμης, ενώ υποβαλλόταν σε χρόνια αιμοκάθαρση λόγω τελικού σταδίου χρόνιας νεφρικής νόσου. Η εκτεταμένη νέκρωση των μαλακών μορίων και η σημαντικά μειωμένη ικανότητα επούλωσης δημιουργούσαν υψηλό κίνδυνο απώλειας του άκρου, καθιστώντας αναγκαία την άμεση χειρουργική αντιμετώπιση.

Πραγματοποιήθηκε ριζικός χειρουργικός καθαρισμός με αφαίρεση όλων των νεκρωτικών ιστών έως την ανάδειξη υγιών, βιώσιμων ορίων. Η προσεκτική προετοιμασία της κοίτης του τραύματος διατήρησε τους περιβάλλοντες υγιείς ιστούς και ευνόησε τη δημιουργία υγιούς κοκκιώδους ιστού και την επούλωση κατά δεύτερο σκοπό. Παράλληλα, εφαρμόστηκε θεραπεία συμπίεσης με ελαστική περίδεση για τον έλεγχο του οιδήματος και τη βελτιστοποίηση του περιβάλλοντος επούλωσης.

Το τραύμα επουλώθηκε προοδευτικά, με ανάπτυξη υγιούς κοκκιώδους ιστού και σημαντική μείωση του μεγέθους του έλκους. Παρά τη μειωμένη ικανότητα επούλωσης που σχετιζόταν με τον σακχαρώδη διαβήτη και τη χρόνια αιμοκάθαρση, επιτεύχθηκε η διάσωση του άκρου.

Το περιστατικό αυτό καταδεικνύει ότι ακόμη και εκτεταμένα έλκη της κνήμης σε ασθενείς υψηλού κινδύνου που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση μπορούν να επουλωθούν επιτυχώς, όταν ο σχολαστικός χειρουργικός καθαρισμός συνδυάζεται με κατάλληλη τοπική φροντίδα του τραύματος και θεραπεία συμπίεσης.