Άνδρας 67 ετών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 παρουσίασε βαθύ πελματιαίο έλκος διαβητικού ποδιού, το οποίο επιπλεκόταν από σοβαρή λοίμωξη, πυρετό και κρίσιμη ισχαιμία του κάτω άκρου. Ο συνδυασμός συστηματικής λοίμωξης και σοβαρά μειωμένης αιμάτωσης απειλούσε άμεσα τη βιωσιμότητα του άκρου και απαιτούσε επείγουσα, συντονισμένη διεπιστημονική αντιμετώπιση.

Αρχικά πραγματοποιήθηκε ενδαγγειακή επαναγγείωση για την αποκατάσταση της αιμάτωσης και ακολούθησε εκτεταμένος χειρουργικός καθαρισμός με αφαίρεση όλων των νεκρωτικών και μολυσμένων ιστών έως την ανάδειξη υγιών, βιώσιμων ορίων, διατηρώντας παράλληλα όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος των λειτουργικών ιστών. Μετεγχειρητικά εφαρμόστηκε αποτελεσματική αποφόρτιση του πέλματος με τη χρήση ειδικής συσκευής αποφόρτισης βάδισης, ώστε να εξαλειφθεί η πίεση στην περιοχή του έλκους και να υποστηριχθεί η επούλωση.

Η λοίμωξη αντιμετωπίστηκε επιτυχώς, το τραύμα επουλώθηκε προοδευτικά και ο μείζων ακρωτηριασμός αποφεύχθηκε. Η λειτουργικότητα του άκρου διατηρήθηκε χάρη στην έγκαιρη επαναγγείωση, τον σχολαστικό χειρουργικό καθαρισμό και την αποτελεσματική αποφόρτιση του πέλματος.

Το περιστατικό αυτό αναδεικνύει ότι η επιτυχής αντιμετώπιση των ισχαιμικών, μολυσμένων πελματιαίων ελκών απαιτεί μια ολοκληρωμένη στρατηγική διάσωσης του άκρου. Η επαναγγείωση, ο σχολαστικός χειρουργικός καθαρισμός και η σωστή αποφόρτιση αποτελούν εξίσου κρίσιμους παράγοντες για την επίτευξη μόνιμης επούλωσης και την αποφυγή του μείζονος ακρωτηριασμού.