Γυναίκα με αρρύθμιστο σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και νοσογόνο παχυσαρκία παρουσίασε μολυσμένη γάγγραινα του μεγάλου δακτύλου του ποδιού. Παρά τη βαρύτητα της λοίμωξης, η προσεκτική κλινική και διεγχειρητική αξιολόγηση επιβεβαίωσε ότι οι υποκείμενες φάλαγγες παρέμεναν βιώσιμες, επιτρέποντας μια προσέγγιση διάσωσης του άκρου χωρίς εκτομή οστού.

Πραγματοποιήθηκαν διαδοχικοί χειρουργικοί καθαρισμοί με αφαίρεση όλων των νεκρωτικών και μολυσμένων μαλακών ιστών έως την ανάδειξη υγιών, αιμορραγούντων ορίων. Όλες οι φάλαγγες και ολόκληρο το δάκτυλο διατηρήθηκαν, καθώς δεν απαιτήθηκε καμία οστική εκτομή.

Το τραύμα επουλώθηκε προοδευτικά, με πλήρη εξάλειψη της λοίμωξης. Ολόκληρο το δάκτυλο και όλα τα υποκείμενα οστά διατηρήθηκαν, διαφυλάσσοντας το μήκος, τη σταθερότητα και τη λειτουργικότητά του, χωρίς να απαιτηθεί ακρωτηριασμός.

Το περιστατικό αυτό αναδεικνύει ότι ακόμη και η μολυσμένη γάγγραινα ενός δακτύλου δεν απαιτεί κατ’ ανάγκη εκτομή οστού ή ακρωτηριασμό. Ο σχολαστικός χειρουργικός καθαρισμός και η προσεκτική αξιολόγηση της βιωσιμότητας των οστών μπορούν να οδηγήσουν στην πλήρη διατήρηση του δακτύλου.